Fefernuski i grochowinki z Lignów Szlacheckich

Lignowy Szlacheckie, to jedna z większych wsi położona w gminie Pelplin (powiat Tczew,  województwo pomorskie). Rozciąga się po obu stronach drogi krajowej nr 91, około 21 km na południe od Tczewa w kierunku Bydgoszczy. Położona jest na wzgórzach, które od wschodniej strony przechodzą w dolinę Dolnej Wisły. Wieś liczy około 750 mieszkańców i leży na obszarze regionu zwanego Kociewiem.
Specjalnością wsi są fefernuski kociewskie i grochowinki kociewskie,  dwa smakołyki, które w roku 2006  zarejestrowane  zostały na Liście Produktów Tradycyjnych Województwa Pomorskiego i otrzymały miano pomorskich przysmaków.

Z kart historii
Pierwsza wzmianka o wsi zwanej wówczas Clenis pochodzi z 1229 roku. W roku tym Książęta pomorscy Świętopełk i Sambor II wykonawcy testamentu zmarłego brata Warcisława przekazali wieś Clenis klasztorowi Cystersów w Oliwie.  Dnia 18.05.1282 r. książę pomorski Mestwin II (MściwójII) na mocy ugody zawartej w Miliczu odstąpił ziemię gniewską,  w tym wieś Lignowy (Liebenau) Zakonowi Krzyżackiemu;  Krzyżacy wysiedlili ludność polską, a na ich miejsce sprowadzili kolonistów niemieckich zwanych Feterakami,  Feterami  lub Fetrami, którzy gospodarowali na żyznych ziemiach (Fetter- Boden -  tłusta gleba). Od tego momentu, aż do roku 1945 wieś była ośrodkiem bogatej, swoistej grupy etnograficznej Kociewia, wywodzącej się od osadników niemieckich – Feteraków.

Atrakcje architektoniczne 
We wsi znajduje się zabytkowy kościół z XIV wieku pod wezwaniem . Jest jednym z większych kościołów wiejskich na Pomorzu. Zbudowany został w stylu gotyckim w latach 1320-1520 z fundacji zakonu krzyżackiego. Postawiono go  na bagnie, które osuszono i powbijano w nie drewniane pale. Kościół budowano w czterech etapach. Był wielokrotnie przebudowywany. W czasie wojen szwedzkich kościół został znacznie uszkodzony.

Nad prezbiterium znajduje się gotyckie sklepienie kryształowe  powstałe w latach 1510- 1520. W centrum prezbiterium znajduje się barokowy ołtarz z XVII wieku, którego renowacje ukończono w 2000 roku. Po dwóch stronach nawy znajdują się neogotyckie ołtarze Maryi i Jezusa, odrestaurowane w 1998 roku. Kruchta i zakrystia mają sklepienie krzyżowo-żebrowe, jednak w kruchcie jest ono zasłonięte drewnianym stropem, dającym możliwość dojścia na chór. Podczas II wojny światowej zburzona została wieża, którą w 1954 roku odbudowano. W  nawie wykonano strop drewniany (było sklepienie palmowe, które podtrzymywały trzy granitowe ośmioboczne kolumny). Jedna z tych kolumn służy za podstawę Bożej Męki przy drodze do Walichnów, a z fragmentu drugiej kolumny wykonano roku 1863 kropielnicę, która umieszczona jest w kruchcie kościoła. Na południowej ścianie zakrystii znajduje się zegar słoneczny z 1690 roku skonstruowany przez  cystersów  z Pelplina.

Ciekawostki - „Marcinowe Obyczaje”

W latach 2004-2008 dnia 11 listopada we wsi organizowano Marcinowe Obyczaje - wydarzenie kulturalno-historyczne poświęcone patronowi kościoła św. Marcinowi. Jeździec na koniu przebrany za św. Marcina razem ze swoją świtą przemierzał uliczki wsi i odwiedzał ludzi starszych i chorych niosąc im radość, nadzieje i… rogaliki „marcinki”. Rogaliki stały się symbolem marcinowego święta, a smakiem tych ciasteczek delektowali się mieszkańcy i goście uroczystości. Co roku też w miejscowej świetlicy wiejskiej organizowano część artystyczną, podczas której przypominano różne sceny z życia świętego.


 


 


"Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich: Europa Inwestująca w obszary wiejskie."
Operacja współfinansowana ze środków Unii Europejskiej w ramach Osi 4 LEADER Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013.
Strona internetowa opracowana w Stowarzyszeniu "Kociewskie Forum Kobiet". Instytucja zarządzająca Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi.