Kuchnia kociewska stanowi znaczące dziedzictwo kulturowe jednego z regionów Północnej Polski – Kociewia. Wyróżnia się od innych regionów swojskim, własnym smakiem i zapachem rodzimych potraw, prostotą wykonywania i łatwością pozyskiwania surowców. Większość produktów pochodzi z gospodarstw domowych, rolnych, z własnych ogródków, sadów, łąk i lasów.

W tradycji do najbardziej popularnych i będących składnikiem wielu dań należały ziemniaki, kapusta, brukiew, mleko, kasze, mąka, jaja. Często spożywano też dynię, groch, fasolę, jabłka, śliwki. Na stołach pojawiały się też mięso i ryby. Mięso spożywano raczej od święta, częściej jadano ryby poławiane z pobliskich rzek, jezior i stawów. Popularne były też śledzie.

Z czasem kuchnia kociewska wzbogacona została przepisami pochodzącymi z domów bogatszych gospodarzy zwanych gburami, z domów ziemiaństwa i dworów szlacheckich. Niemały wpływ na kulinarne zwyczaje tutejszej ludności i nazewnictwo potraw miali też koloniści niemieccy, którzy osiedlali się na Pomorzu. Do dziś wiele potraw zachowało niemiecko brzmiące nazwy takie jak karbónada, fefernuski, bómbómy.